بيماري سفيدك سطحي يا سفيدك حقيقي چغندر اولين بار در سال 1903 توسط وانا (Vanha) از چكسلواكي سابق گزارش شده است. اين بيماري اولين بار در ايران در سال 1317 توسطاسفندياري گزارش شده است . اين بيماري در تمام نواحي كشور كه اقدام به كشت چغندر مي‌شود شيوع دارد عوامل آب و هوا به خصوص دماي بالا نقش مهمي در وقوع بيماري دارد .

نشانه‌ها

اولين نشانه‌هاي بيماري در سطح زيرين برگها و بعد در سطح فوقاني ظاهر مي‌شود . اين نشانه‌ها عبارتست از ظهور پوشش سفيد گرد مانند در سطح زيرين برگ كه در اثر زياد شدن رطوبت هوا قارچ به سرعت رشد كرده ، ازدياد مي‌يابد و سطح فوقاني برگها، ساقه و تكمه‌هاي گل را مي‌پوشاند به تدريج كه بيماري پيشروي مي‌كند پوشش سفيد گرد مانند كمي تغيير رنگ يافته، متمايل به رنگ قهوه‌اي مي‌گردد. در اثر حمله اين بيماري، برگهاي گياه تقريباً شادابي خود را از دست داده و برگهاي جوان كمي چروكدار و برگهاي مسن‌تر به طرف پايين بوته كمي خم شده ، زرد رنگ مي‌شود معمولاً بهترين دما براي رشد قارچ عامل بيماري 20 تا 25 درجه سانتيگراد مي‌باشد.

 در همين اوان نقاط قهوه اي كه بتدريج مايل به سياه مي گردند در هر دو سطح برگها ظاهر مي شوند كه يكي از عوامل انتقال بيماري از سالي  به سال ديگر مي باشند . تمام سطح مزرعه به طور يكنواخت مورد حمله بيماري قرار نمي گيرد .

پوشش سفيدسطح برگ در حقيقت رشته هاي ميسليوم و اندامهاي توليد مثل غير جنسي و نقاط سياهرنگ كه همان كليستوتس هاي قارچ مي باشند كه در آخر فصل ظاهر مي شوند . ويروس موزائيك زرد چغندر سبب افزايش حساسيت گياه به بيماري سفيدك سطحي مي شوند .

عامل بيماري سفيدك سطحي چغندر قارچي است كه فرم جنسي آن به نامErysiphe betae

Erysiphe Polygoni است.

تكثير و انتشار بيماري به وسيله كنيدي ها صورت مي گيرد . از راه روزنه هاي برگ يا به طريقه مكانيكي وارد نسج ميزبان مي‌گردد .

کنترل:

1-    سولفور  wp80-90%  چهار لیتر در هکتار

2-    تری دمورف(کالکسین)       EC75%     و   0.75L  در هکتار

3-    بنومیل                    wp50%      و      1 کیلوگرم در هکتار

4-    دینوکاپ(کاراتانFN-57 ) و wp18.25% یک کیلوگرم در هکتار