در ايران سفيدك داخلي چغندر در سال 1349 توسط شهيدي از مناطق بجنورد و در سال 1353 توسط ابراهيمي و ميناسيان از رامين اهواز و بعداً از اصفهان در روي چغندر لبوئي توسط شيرازي گزارش شده است اين بيماري توسط دكتر اعتباريان در روي چغندر لبوئي و چغندر برگي در مناطق شهر ري، ورامين و گرمسار مشاهده شده است .

نشانه‌هاي بيماري   

تمام اندامهاي فوقاني بوته چغندر ممكن است به اين بيماري مبتلا گردد. موقعي كه كوتيلودون‌ها و گياهچه‌ها مبتلا مي‌شوند، رنگشان روشن‌تر از حالت طبيعي به نظر مي‌رسد . اندامهاي آلوده به طرف پايين متمايل مي‌گردند و در شرايط مرطوب در زير برگ پوشش قارچي تشكيل مي‌شود . در سطح فوقاني برگها لكه‌هائي به قطر حداكثر 4 سانتيمتر و به رنگ سبز روشن‌تر از قسمتهاي ديگر به وجود مي‌آيد و در زير همين لكه‌هاست كه كنيديوفر و كنبدي‌هاي عامل بيماري به رنگ خاكستري كركي بوجود مي‌آيد . در شرايط آب و هوائي خشك حاشيه برگها ممكن است به رنگ قرمز پريده در آيد، در شرايط مرطوب اواخر پاييز ، پوشش قارچي روي تمام برگهاي جوان و دمبرگ را مي‌پوشاند . برگهاي مبتلا كوچك و ضخيم‌تر از معمول و حاشيه آنها به طرف پايين بر‌مي‌گردند اگر ريشه‌هاي چغندر براي بذرگيري در زمين باقي بماند، در بهار سال بعد علائم روي ساقه‌هاي گلدار بوته‌هاي مبتلا به بيماري ظاهر مي‌گردد. رشد تمام برگها متوقف شده پيچيده و ضخيم مي‌شوند . ساقه‌هاي  گلدار كوتاه مانده و مي‌پيچند ، كاسبرگها متورم مي‌گردند و در شرايط مرطوب پوشش قارچي بر روي تمام قسمتهاي مبتلا تشكيل مي‌شود . گل آذين متراكم شده و برگها به صورت جاروي جادوگر در مي‌آيد .

عامل بيماري سفيدك داخلي چغندرPeronospora farinose  f.Sp. betae  مي‌باشد.      

كنيدي‌های قارچ در برابر سرما مقاومت دارند و در سرماي 12- درجه سانتيگراد به مدت 24 ساعت از بين نمي‌روند . عامل بيماري ممكن است به صورت اسپور يا اغلب به صورت ميسليوم در ريشه‌ها و يا در بذر زمستان گذراني می نمايد  .

کنترل:

1-    تناوب زراعي

2-     زهكشي خوب

3-     كاشت بذوري كه از مناطقي كه عاري از بيماري توليد شده باشد در كنترل بيماري مؤثر است

4-  اگر بذور، مشكوك به بيماري باشند بذور را بايد به وسيله آب 59 درجه سانتيگراد به مدت 8 دقيقه خيس كرده و پس از خشك كردن مجدداً با تيرام (Thiram ) ضد عفوني كرد.

5-   سمپاشي شاخه و برگ گياه با سموم مانكوزب يا زينب هفته‌اي يك بار بايد انجام شود. سمپاشی با غلظت 3در هزار به محض دیدن اولین علائم صورت گیرد.

6-   در صورتي كه در سالهاي قبل بيماري شديد باشد به محض اينكه اولين برگ حقيقي در گياه ظاهر گردد، سمپاشي شروع شود سمپاشي چغندر برگي به علت خطراتي كه براي انسان دارد توصيه نمي‌شود .