در ايران سفيدك داخلي چغندر در سال 1349 توسط شهيدي از مناطق بجنورد و در سال 1353 توسط ابراهيمي و ميناسيان از رامين اهواز و بعداً از اصفهان در روي چغندر لبوئي توسط شيرازي گزارش شده است اين بيماري توسط دكتر اعتباريان در روي چغندر لبوئي و چغندر برگي در مناطق شهر ري، ورامين و گرمسار مشاهده شده است .

نشانه‌هاي بيماري   

تمام اندامهاي فوقاني بوته چغندر ممكن است به اين بيماري مبتلا گردد. موقعي كه كوتيلودون‌ها و گياهچه‌ها مبتلا مي‌شوند، رنگشان روشن‌تر از حالت طبيعي به نظر مي‌رسد . اندامهاي آلوده به طرف پايين متمايل مي‌گردند و در شرايط مرطوب در زير برگ پوشش قارچي تشكيل مي‌شود . در سطح فوقاني برگها لكه‌هائي به قطر حداكثر 4 سانتيمتر و به رنگ سبز روشن‌تر از قسمتهاي ديگر به وجود مي‌آيد و در زير همين لكه‌هاست كه كنيديوفر و كنبدي‌هاي عامل بيماري به رنگ خاكستري كركي بوجود مي‌آيد . در شرايط آب و هوائي خشك حاشيه برگها ممكن است به رنگ قرمز پريده در آيد، در شرايط مرطوب اواخر پاييز ، پوشش قارچي روي تمام برگهاي جوان و دمبرگ را مي‌پوشاند . برگهاي مبتلا كوچك و ضخيم‌تر از معمول و حاشيه آنها به طرف پايين بر‌مي‌گردند اگر ريشه‌هاي چغندر براي بذرگيري در زمين باقي بماند، در بهار سال بعد علائم روي ساقه‌هاي گلدار بوته‌هاي مبتلا به بيماري ظاهر مي‌گردد. رشد تمام برگها متوقف شده پيچيده و ضخيم مي‌شوند . ساقه‌هاي  گلدار كوتاه مانده و مي‌پيچند ، كاسبرگها متورم مي‌گردند و در شرايط مرطوب پوشش قارچي بر روي تمام قسمتهاي مبتلا تشكيل مي‌شود . گل آذين متراكم شده و برگها به صورت جاروي جادوگر در مي‌آيد .

عامل بيماري سفيدك داخلي چغندرPeronospora farinose  f.Sp. betae  مي‌باشد.      

كنيدي‌های قارچ در برابر سرما مقاومت دارند و در سرماي 12- درجه سانتيگراد به مدت 24 ساعت از بين نمي‌روند . عامل بيماري ممكن است به صورت اسپور يا اغلب به صورت ميسليوم در ريشه‌ها و يا در بذر زمستان گذراني می نمايد  .

بيماري پيچيدگي و تورم رگبرگهاي چغندر كه به انگليسي Curly top گفته مي‌شود .

بيماري در چغندر كاري‌هاي فارس بسيار شايع و در اكثر مزارع تا حدود 90 درصد آلوده مي‌باشد.

 نشانه‌ها

اولين علائم بيماري عبارتند از لوله شدن برگهاي جوان داخل بوته است و به عبارت ديگر برگها در امتداد دمبرگها لوله مي‌شود رگبرگهاي فرعي شفاف و متورم شده و در سطح زيرين برگها برآمدگي‌هايي بوجود مي‌آيد و خارهاي 1 تا 2 ميليمتري تشكيل مي‌گردد و سرانجام رنگ گياه زرد خواهد شد .

 نشانه‌هاي ظاهري بيماري روي برگهاي پير پس از دو هفته بروز خواهد نمود . با پيشرفت بيماري برگهاي زرد ، پژمرده و سرانجام مي‌ميرند . برگهاي چغندر قند برگهاي گياه آلوده قطرات چسبنده ، لزج و شفافي ديده مي‌شوند كه پس از چندي قهوه‌اي و سپس سياهرنگ مي‌گردند و تشكيل پوسته‌هائي را مي‌دهند . اين قطره‌ها از دمبرگ ، رگبرگ اصلي و يا رگبرگهاي فرعي ترشح مي‌گردند. قبل از آنكه بوته چغندر بميرد به طور غير طبيعي ريشه‌هاي كوچكي روي غده به وجود مي‌آيد و بدين سبب اين نشانه را Hairy root و يا Wooly root مي‌نامند .

در برش عرضي ريشه چغندر آلوده حلقه‌هاي متحد المركزي به رنگ سياه ديده مي‌شود كه در فواصل آنها بخشهاي روشن قرار دارند . در برش طولي اين دواير به صورت نوارهاي طولي ديدهمي‌شود .

عامل بيماري ويرسي است از تیپ جنسCurtovirus به ابعاد 30*18 نانومتر ، به وسيله عصاره گياه منتقل نمي‌شود . ويروسي است پايا كه در عصاره برگ چغندر براي مدت هفت روز در برگ چغندر خشك براي مدت چهارماه و در بدن زنجره ناقل كه خشك شده باشد تا 6 ماه بيماريزايي خود را حفظ ميكند .    

ويروس عامل بيماري توسط حشرات ناقل منتقل مي‌گردد و در ايران زنجره هاي جنس  Neoaliturus به عنوان ناقلين اين ويروس شناخته شده اند . اين حشرات زمستان را به صورت حشره بالغ در پناه بوته‌هاي چغندري كه در زمين باقي مانده ، همچنين بوته هاي علفهاي هرز مختلف بالاخص شور ، شوره ، عنبر بو ، نان گرگ و درمنه مي‌گذرانند .

 ويروس به وسيله تخم زنجره و همچنين به وسيله بذر منتقل نمي‌شود .

کنترل

براي کنترل با بيماري بايد سعي نمود حشرات ناقل كنترل شوند

در ايران بيماري مزبور ابتدا توسط اسفندياري در سال 1326 جمع آوري شده است و مناطق انتشار آن عبارتند از : اردبيل، بندرعباس ، خوزستان ، بجنورد ، سواحل خزر ، كازرون ، خوي و اروميه .

نشانه‌هاي بيماري

بارزترين نشانه بيماري لكه برگی چغندر قند ، چنانچه از نام آن پيدا است ، لكه‌هاي گرد كوچكي به قطر 2 تا 5 ميليمتر و با حاشيه قرمز متمايل به قهوه‌اي مي‌باشند كه بر روي برگ ظاهر مي‌شوند . لكه‌هاي مزبور ابتدا پراكنده و جدا از هم بوده ولي به تدريج بر حسب شدت و سرعت پيشرفت بيماري به هم متصل شده و تمام سطح برگ را فرا مي‌گيرد . رنگ لكه‌ها بستگي به شرايط جوي بخصوص رطوبت هوا دارد در هواي مرطوب لكه‌ها به رنگ خاكستري و درهواي خشك به رنگ قهوه‌اي مايل به خاكستري يا حنائي مي‌باشند بيماري بيشتر برگهاي خارجي بوته را مورد حمله قرار مي‌دهد.

 برگهاي بيمار به تدريج خشك شده ، از بين مي‌روند طوقه گياه بيمار رشد طولي كرده لكه‌ها علاوه بر برگ روي دمبرگ نيز تشكيل شده و تا حدي دمبرگ طويل مي‌گردد بافت لكه‌هاي روي برگ سرانجام مرده و خشك مي‌شود ومي‌افتد و برگ حالت غربالي پيدا مي‌كند در انتهاي فوقاني طوقه برگهاي جواني به وجود مي‌آيند كه منظره‌اي تقريباً به شكل ميوه آناناس به آن مي‌دهند و از اين نظر بيماري شناسان كشورهاي انگليسي زبان بيماري مزبور را بيماري آناناس (Pine- apple disease ) مي‌نامند . اسپورهاي قارچ عامل بيماري به صورت توده‌هاي خاكستري رنگ در سطح لكه‌هاي روي برگ حاصل مي‌گردد كه بسهولت قابل رؤيت مي‌باشد.

عامل بيماري لكه گرد برگ چغندر قارچي به نام Cercospora beticola. مي‌باشد .

قارچ عامل بيماري ممكن است به وسيله بذر آلوده از سالي به سال ديگر منتقل گردد ولي به طور كلي قارچ مزبور روي بقاياي گياهي آلوده در خاك به صورت سختينه يا كنيدي زمستان گذرانيمي‌نمايد از طرف ديگر علف‌هاي هرز براي اين قارچ ممكن است كانون آلودگي اوليه در بهار باشند .